in

80K schuld, zwanger en dakloos op haar 23e: hoe het zorgeloze leven van Soraia veranderde in een nachtmerrie

Het is een astronomisch bedrag: 80.000 euro schuld had Soraia Filipa Borges (nu 32) terwijl ze in de bloei van haar leven was.

Hoe kwam het zover? De gevaarlijke combinatie van materialisme en een gebrek aan discipline waren volgens haar de oorzaken.

“Ik had schijt en wist niet hoe ik moest omgaan met geld. Ik kocht daarom alles wat ik wilde. Ik keek niet vooruit en dacht niet aan de consequenties.”

Deze episode van haar leven is nu een onderdeel van de theatervoorstelling Elia, waarin Soraia de moeder van de hoofdpersoon speelt.

De schulden stapelden zich op vanaf Soraia’s 18e. Ze sloot onder meer een extra lening af om haar studie te betalen.

Dit is ook de periode dat ze op zichzelf moest gaan wonen, omdat haar moeder naar Luxemburg emigreerde.

Ze heeft naar eigen zeggen nog nooit met haar moeder gepraat over financiën. “Ik denk dat elk kind een goed gesprek nodig heeft over hoe ze moeten omgaan met geld.

Wij hadden thuis niet veel. Daarom wilde ik alles kopen toen ik op een leeftijd was dat ik zelf geld verdiende. Dat was een zwakte van mij.”

Haar voorheen onbezorgde leven vol feestjes nam een onstuimige wending. Incassobureaus en deurwaarders stonden aan de lopende band aan haar deur.

Net als in geldzaken, was ze in relaties ook niet voorzichtig. “Ik was naïef en liet me heel erg meegaan in de ‘vibe’ (sfeer) die er was.”

Ze raakte onbedoeld zwanger. In een paniekreactie en uit schaamte verliet ze ook nog eens haar studentenkamer, omdat ze dacht dat ze daar niet meer mocht huren. “Ik dacht: ik zit in de shit, ik moet wegwezen!”

Leven in de vrouwenopvang
Vanaf dat moment stapelen de problemen zich op. Soraia wordt dakloos, slaapt bij familie en bekenden op de bank terwijl in haar buik een baby groeit.

Lees ook  40 p*rnosterren met en zonder make-up: van aartslelijk tot plots bloedge*l (foto’s)

Op een gegeven moment kan ze onderdak krijgen bij een vrouwenopvang. “Het is geweldig dat het er is, maar op dat moment in mijn leven schaamde ik me diep dat ik in de opvang terecht kwam en daar moest bevallen.”

Ze moet er in een stramien gaan leven. Iets wat ze niet gewend was. “Ik had opruimtaken, moest in de rij staan voor eten en aangeven wat ik nodig had zodat ik het aan het einde van de week kreeg.”

”Er ging een knop om toen ik zwanger was. Ik zei tegen mezelf dat ik mijn leven weer in orde moest maken”
– Soraia

Deze uitzichtloze situatie is een kantelmoment in het leven van Soraia. Ze doet een belofte aan haar ongeboren dochter.

“Er ging een knop om toen ik zwanger was. Ik zei tegen mezelf dat ik mijn leven weer op orde moest krijgen.

Ik wilde niet dat ik nog steeds in de vrouwenopvang zit als mijn dochter ouder is. Ik wil dat mijn kind weet dat ik het beste voor haar wil en dat ze niets zou meekrijgen van de fouten die ik gemaakt had.”

Soraia houdt zich aan deze belofte. Ze moet onder bewind en in de schuldsanering. Het duurt nog tot 2020 totdat ze schuldenvrij is.

Nu woont ze samen met haar dochter in Vlaardingen. Soraia is altijd al met schrijven en spoken word bezig geweest en kwam in contact met het Rotterdams Wijktheater tijdens haar studieperiode.

Dit theatergezelschap maakt voorstellingen over ongehoorde verhalen. De donkere maar leerzame periode in het leven van Soraia komt terug in Elia, een theatervoorstelling gebaseerd op de levensverhalen van Rotterdamse jongeren en straatcultuur. Soraia speelt de moeder van Elia, de hoofdpersoon.

Lees ook  Vrijwel niemand weet hoeveel meisjes er op deze verwarrende foto staan.

Theater als heling
Het is dinsdagavond. In Theater Zuidplein repeteren de acteurs een van de laatste keren voor de première.

Het stuk wordt op drie plekken in het gebouw vertoond en moet de verschillende fases in het leven van Elia voorstellen.

De scene met Soraia speelt af in de laad- en losruimte van het gebouw. “Ik bracht spullen naar een loods toen ik zwanger en dakloos was.

De koudheid van deze ruimte staat ook symbool voor die tijd in mijn leven.” In andere zalen is een compleet pleintje nagebouwd en er staat zelfs een auto op het podium.

De ongeveer twintig acteurs en regisseurs gaan begripvol met elkaar om. Er wordt veel gelachen en geknuffeld.

Het lijkt op een familie. Voor Soraia voelt dit gezelschap vertrouwd, ze loopt zelfs op haar sokken. “Iedereen in deze groep snapt elkaars problemen en heeft daar begrip voor.

We hebben allemaal ‘bagage’, we weten hoe het is om je te schamen of niet lekker in je vel te zitten. We steunen elkaar en zijn er voor elkaar.”

Op dit moment heeft Soraia haar leven op de rit. Ze werkt bij de Gemeente Rotterdam en speelt in haar vrije tijd voor het Rotterdams Wijktheater.

Ze zegt dat haar verhaal in Elia een afsluiting is van die nare maar ook leerzame periode in haar leven.

“Ik wil mijn verhaal weer delen als er behoefte aan is. Ik heb er geen problemen mee om langs scholen te gaan en mijn verhaal te vertellen over schuldenproblematiek, en hoe je eruit komt.”

De Jonge geeft toe: groepsimmuniteit tegen corona is onhaalbaar

Roy Donders na meer dan 10 cosmetische ingrepen: ‘Ik zie eindelijk mezelf als ik in de spiegel kijk’